Probably the first thing you learn when you’re in music school: ‘chopsticks’

Posted via email from Arjan Punter’s Posterous

Ik ken geen enkele gamer die naast zijn liefde voor games, niet ook een liefde heeft voor goede muziek, films, comics, boeken etc. Als jij dit leest en je denkt bij jezelf dat jij alleen maar van games houdt… dan ben jij de uitzondering op de regel. 2009 was hét jaar om op je multimediale wenken bediend te worden. Niet alleen zie je in de games van het afgelopen jaar terug hoe een fenomenale symbiose kan ontstaan tussen verhaal, muziek, emoties en interactie, je ziet ook terug dat het aanbod nog nooit zo groot en divers is geweest.

Ik heb voor het samenstellen van mijn Top 5 vooral bekeken welke games al deze factoren op een vernieuwende en vermakelijke wijze hebben samengevoegd. Ik ben een gamer die naast zijn liefde voor games ook een grote liefde heeft voor films en comics. Uncharted 2: Among Thieves en InFamous staan eigenlijk op een gedeelde eerste plek. Deze games staan in mijn ogen voor de toekomst: een cross-mediaal product waarbij de grenzen tussen games en films vervagen en het genre in z’n geheel innoveren. Nog nooit heb ik me in een game zo mee- en ingeleefd als bij mijn nr. 1 en nr. 2 van deze lijst.

Dragon Age: Origins is voor mij onmisbaar op de lijst. Ik heb van alle games die ik heb gespeeld in 2009, hier de meeste uren plezier van gehad. Deze game is alles wat ik er van verwachtte en nog een beetje meer!

Heb je nog nooit gehoord van Torchlight? Dat is niet vreemd want deze Diablo-achtige RPG van indie ontwikkelaar Runic Games, is geen blockbuster als Modern Warfare 2. Af en toe kom je als gamer een game tegen die je (na aanschaf en installatie) een onverwachte linkse hoek op je wang geeft en je knock-out slaat. Als je wakker wordt weet je niet wat er is gebeurd, behalve dat je na 40 uur gamen naar de endcredits kijkt met een (ietwat pijnlijke) glimlach op je gezicht.

PixelJunk Shooter heb ik gekocht zodra het verkrijgbaar was. Bij de PixelJunk games zit het altijd wel snor met de gameplay. Dat was geen slecht idee want ik ben hooked aan het vliegen van mijn gele vliegtuigje door de rotsen van een onbekende en gevaarlijke planeet. De muziek is geweldig en ook al heeft deze game geen meeslepend verhaal, om de sfeer kan je niet heen. En deze game draait om het spelen met vuur. Dat is altijd leuk, toch?!

Gevarieerde spektakelshow sluit het jubileumjaar van Tilburg af. Toeschouwers laten zich niet kennen door de vrieskou.

Foto: Arjan Punter

TILBURG  - Twee kanonslagen, gevolgd door twee felle flitsen in de lucht symboliseren het 200-jarige stadsrechteigenschap van Tilburg. Ze staan in schril contrast met de liefelijke balletdanseres die, ‘opgewonden’ door burgemeester Opstelten, haar robotachtige dans uitvoert en zo de opening van de show vormt.

Met een paarse gloed op hun gezicht staan sommige toeschouwers ‘al meer dan een halfuur’ te kijken naar het indrukwekkende lichtspel, wachtend tot de show begint. Dat lijkt kort maar is bij een temperatuur van -5 °  ‘een eeuwigheid’, volgens hun. Of het ’t wachten waard is hebben ze met een afwachtende blik in hun ogen nog niet besloten.

Van achter het publiek verschijnt iets in de verte wat nog het meeste lijkt op een EHBO-ploeg tijdens een voetbalwedstrijd. Terwijl de ballerina verdwijnt en een pianist plaats neemt op één van de podia, benaderen twee mensen met een brancard de kauwkleumende menigte.

Een combinatie van opzwepende pianoklanken en begeleidende koperblazers zorgen er voor dat de menigte zich ritmisch heen en weer beweegt. Om de goede stemming voort te zetten brengen de mensen met hun brancard verschillende  (gratis) winterse spijzen rond: “Glühwein en warme chocolademelk! Worstenbroodjes en kerststol!”, klinkt de menigte als muziek in de oren en vindt daarom gretig aftrek.

Foto: Arjan Punter

Chinese draak

‘Onze stad’, staat volgens de net aangetreden burgervader ‘een unieke en eigenzinnige muzikale show’ te wachten. Het chique geklede mannenkoor wat vervolgens het hoofdpodium op komt stipuleert vooral de eigenzinnige kant. “Witte wa ge kunt, niks kunde, dè kunde!”, schalt over het deels bevroren water van de Piushaven. Deze beroemde zin uit een Tilburgs prentenboek is de dialectsprekende inwoners niet vreemd.

Het meest spectaculaire onderdeel van de show is de Chinese draak die in traditionele nieuwjaarsstijl door een half dozijn artiesten over het hoofdpodium word gezwiept. De vuurkanonnen maken het een bombastische eenheid die de multiculturele stad die Tilburg in 200 jaar is geworden, benadrukt.

“Het is geweest, dit is het eind van het feest. We geven onze zegen aan een mooi nieuwjaar”, klinkt als allerlaatste, voordat de lijst van de in totaal meer dan 400 stadsgenoten die hebben meegewerkt aan de show, wordt opgenoemd. Met een buik vol met glühwein gaat de tevreden menigte huiswaarts.